مسیر اول: ابزار را بشناسید
قبل از پیدا کردن الگوی ورود، مشخص کنید دارایی نقدی، قرارداد آتی، صندوق یا CFD را بررسی می‌کنید. دارایی پایه، ضریب قرارداد، ارز تسویه و زمان معامله را از مشخصات ابزار بخوانید. دو نماد با نام مشابه ممکن است حق مالکیت، هزینه و سررسید متفاوت داشته باشند. راهنماهای هشت بازار کمک می‌کنند پرسش‌های درست را قبل از مقایسهٔ قیمت‌ها بپرسید.
مسیر دوم: قیمت و هزینه
Bid سمت خرید بازار و Ask سمت فروش است؛ فاصلهٔ آن‌ها اسپرد نام دارد. علاوه بر آن، کمیسیون، تأمین مالی شبانه و تبدیل ارز ممکن است هزینه ایجاد کنند. برای مقایسهٔ دو شرایط معاملاتی، یک اندازهٔ موقعیت و یک مدت نگهداری یکسان را در نظر بگیرید. اسپرد کمتر لزوماً به معنی هزینهٔ نهایی کمتر نیست، به‌خصوص اگر موقعیت چند روز باز بماند.
مسیر سوم: دستور و اجرای سفارش
سفارش بازار، قیمت مشخصی را تضمین نمی‌کند. سفارش محدود قید قیمت دارد، اما ممکن است اجرا نشود. سفارش استاپ با رسیدن به شرط فعال‌سازی وارد فرایند اجرا می‌شود و قیمت نهایی می‌تواند با سطح مدنظر فرق کند. در سند محصول مشخص کنید فعال‌سازی بر اساس کدام قیمت است و اعتبار زمانی سفارش چه معنایی دارد؛ نام یکسان دکمه‌ها، رفتار یکسان همهٔ سرویس‌ها را ثابت نمی‌کند.
مسیر چهارم: خواندن رفتار قیمت
در دورهٔ پرایس‌اکشن از سقف و کف، روند و محدوده شروع کنید؛ سپس حمایت و مقاومت، شکست، پولبک و کندل را در همان زمینه بررسی کنید. یک الگو بدون محل شکل‌گیری و شرط ابطال، برنامهٔ معامله نیست. از هر نمودار دو سناریو استخراج کنید: اگر تأیید شد چه می‌کنید و اگر نامعتبر شد چه چیزی باید تغییر کند؟
مسیر پنجم: محاسبهٔ اندازهٔ موقعیت
مثال فرضی: موجودی ۱۰٬۰۰۰ دلار، بودجهٔ ریسک ۱٪ و فاصلهٔ ورود تا حد ضرر ۲ دلار برای هر واحد است. بودجهٔ زیان ۱۰۰ دلار و اندازهٔ نظری پیش از هزینه‌ها ۵۰ واحد می‌شود. اگر ۱۰ دلار برای مجموع هزینه‌های ثابت فرض کنید، ۹۰ دلار برای حرکت قیمت می‌ماند و اندازه ۴۵ واحد خواهد بود. این اعداد توصیهٔ ریسک یا مشخصات یک محصول نیستند.
مسیر ششم: تمرین بدون نگاه به آینده
در یک نمودار تاریخی، بخش سمت راست را نادیده بگیرید و تنها با اطلاعات موجود در لحظه، دلیل ورود، خروج و شرط عدم معامله را بنویسید. سپس کندل‌های بعدی را بررسی کنید. موفقیت تمرین فقط سود فرضی نیست؛ تطابق اجرای تصمیم با قانون اولیه نیز مهم است. هزینه، لغزش و تفاوت شرایط بازار را در ارزیابی ثبت کنید و از انتخاب صرفاً نمونه‌های موفق پرهیز کنید.
ژورنال و مرور هفتگی
برای هر نمونه، نماد، زمان، وضعیت بازار، دلیل تصمیم، ریسک اولیه، نتیجه پس از هزینه و اشتباه اجرایی را ثبت کنید. آخر هفته معاملات را بر اساس نوع سناریو دسته‌بندی کنید و ببینید کدام قانون مبهم بوده است. اگر قاعده‌ای را تغییر دادید، نسخه و تاریخ تغییر را بنویسید تا عملکرد قواعد متفاوت با هم مخلوط نشود. یک هفتهٔ خوب یا بد به‌تنهایی معیار کافی نیست.
تمرین پایانی و قدم بعد
برای یک ابزار خطی فرضی، ورود ۱۰۰، حد ضرر ۹۷ و هدف ۱۰۶ را در نظر بگیرید. ریسک هر واحد ۳ و پاداش بالقوه ۶ است؛ نسبت قبل از هزینه‌ها ۲ به ۱ می‌شود. این نسبت احتمال موفقیت را نشان نمی‌دهد. پاسخ را با هزینه و احتمال لغزش دوباره بررسی کنید، سپس راهنمای بازار مربوط و دورهٔ پرایس‌اکشن را بخوانید و چک‌لیست قابل دانلود را تکمیل کنید.